Ladybug czyli krówki

Krówki to najpopularniejsze cukierki reklamowe. Za ich popularność odpowiada przede wszystkim sentyment do smaków znanych z dzieciństwa. O korzeniach nazwy “krówka” literatura mówi niewiele. Można się domyślać, że protoplastą tego cukierka był tzw. kajmak, stosowany niegdyś do zdobienia “Mazurków”. Kajmak powstaje w wyniku długotrwałego gotowania mleka z dodatkiem dużej ilość cukru, a następnie ucierania schłodzonej, gęstej masy z dodatkiem masła. Dziś do tych składników dodaje się syrop ziemniaczany.

W Dublinie mówią na nie “Ladybug”, w Wenecji “Polish Muuu”,
technolodzy żywienia twierdzą, że to “pomadki mleczne”.

Każdy, kto zamawiał krówki z różnych źródeł, wie, że mogą być ciągnące lub kruche. Konsystencja masy krówkowej w dużej mierze zależy od receptury. Jeśli po wyjęciu z papierka cukierek kruszeje, to znaczy, że cukiernik dał za dużo cukru; jeśli jest miejscami jest przezroczysty – za dużo syropu ziemniaczanego.

Masę mleczną gotuje się w kotłach warzelnych parowych, gdzie zakończenie procesu określa się na podstawie tzw. “kulki” (próba majsterska). W tym celu nabiera się na drewniany pręt kilka gramów masy mlecznej i szybko zanurza w zimnej wodzie. Następnie masę formuje się palcami w kulkę nie wyjmując jej z wody. Masa powinna wówczas stwardnieć…  Nadmiar cukru w masie powoduje ich kruchość, nadmiar syropu ziemniaczanego “przeźroczystość”.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.